Column Peer

Soort zoekt soort, zegt een bekend Nederlands spreekwoord. Het Engels is leuker: Birds of a feather flock together. Ik moest eraan denken toen ik in de Choochem-groep bij Linkedin de discussie las rond ‘t Peerhoes. Die naam is een grappige vondst. Is het een huis voor hb-soortgenoten in een perenboomgaard? Of wordt hier gedoeld op “peers”, de Engelse uitdrukking voor jaargenoten op een universiteit? Zo heb ik hem leren kennen. De betekenis is ruimer, zo blijkt als ik ga googlen op peergroup: zelfst.naamw. (m./v.). Uitspraak: 'pirgrup. Verbuigingen: peergroup|s (meerv.). Groep mensen van dezelfde leeftijd en met dezelfde interesses en hobby's (psychologie). Voorbeeld: Peergroups zijn interessant studiemateriaal voor marketeers. 

Voor de liefhebbers ook nog een Engelse verklaring van peer (pîr):

1. A person who has equal standing with another or others, as in rank, class, or age: children who are easily influenced by their peers.

2. a. A nobleman.

    b. A man who holds a peerage by descent or appointment.

3. Archaic A companion; a fellow: "To stray away into these forests drear,/Alone, without a peer" (John Keats).

 

Wonderlijk genoeg werkt het “soort zoekt soort” op een onbewust niveau. Nadat ik had ontdekt hoogbegaafd te zijn, bleek dat zo’n beetje al mijn beste vrienden eveneens hoogbegaafd waren. De verklaring ligt uiteraard voor de hand. Relaties ontstaan op basis van het communicatiepatroon dat mensen gebruiken. Dus wie door intelligentie en/of opleiding een zekere woordkeus heeft, plus een meer complexe zinsbouw en bovendien diepgravende gesprekken voert, doet dat al snel en bij voorkeur met soortgenoten.

 

Een frappant staaltje hiervan deed zich twee weken geleden voor met een vriendin die ik al jaren ken. Een energiek, ondernemend en creatief type. Het gesprek ging over een vervolgopleiding die ze had afgerond en ineens raakten we aan de praat over IQ. Een van haar zoons was getest en bleek hb te zijn. En jij dan? vroeg ik. Ze zei dat een mensatest een IQ van 130 had aangetoond, net niet voldoende om lid te mogen worden. “Dat is wel de formele grens van hb-zijn”, zei ik. Maar ze hield vol dat ze dat niet was, hoewel ik de andere componenten (inventiviteit en doorzettingsvermogen enz.) allang had onderkend. We hadden elkaar gevonden op een haikuclubje en waren zo bevriend geraakt zonder van elkaar te weten, dat we qua intelligentieniveau dicht bij elkaar zaten.

 

Aangezien ik wars ben van elk elitair gedrag, wil ik even gezegd hebben dat ik ook bevriend ben met mensen die niet bovengemiddeld intelligent zijn, maar door andere eigenschappen wel uiterst aimabel en prettig in de omgang. Wat van superintelligente mensen niet altijd gezegd kan worden. Sommigen zijn zo eigenwijs dat het aan arrogantie grenst. Dus ook onder soortgenoten is het niet eenvoudig om mensen te vinden met wie het goed klikt. We worden, gelukkig, niet uitsluitend door ons IQ gedefinieerd.

 

Joanne Verhulst

 

Boekrecensie

Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?

"Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?"

Janneke van Oorschot.

Verhalen van zeven slimme, heel verschillende brugklassers en hun mentor.

Aan het woord is...

Richelle de Deugd

Richelle de Deugd 

eigenaar Hobega

"Hoogbegaafden kunnen zich heel erg ‘niet begrepen’ en ‘niet gezien’ voelen (zoals ze werkelijk zijn) door mensen in hun dagelijkse omgeving."

Casus

Zoon van Martin

‘Toen ik voor het eerst bij jou kwam was het alsof ik van binnen een BMW motor had maar omdat ik niet op wilde vallen, verstopte ik mezelf in een Lada carrosserie.'