Column: Slim?

Wie is de slimste mens? was deze zomer een populair TV-programma. Een ergerlijke titel, wat mij betreft, want de vlag dekt de lading niet. Zo moeten een jonge man (twintiger?) en een iets oudere vrouw (dertiger?) elkaar aftroeven door het noemen van steekwoorden n.a.v. de lijst van 27. Nu weet ik (zestiger!) sinds ruim een jaar wat daarmee bedoeld wordt, maar ik kan slechts een enkele naam noemen: Amy Winehouse. De man ratelt vijf of zes andere namen af, waarvan ik sommigen herken. De vrouw blijft volledig in gebreke. Maar het kan verkeren… De quizmaster noemt de Familia Sagrada. In gedachten ratel ik nu een aantal steekwoorden af. De vrouw heeft er evenmin moeite mee. De man weet helemaal niets te noemen. Aangezien hier geen sprake is van een serieuze generatiekloof, analyseer ik de situatie als volgt: een mens weet en onthoudt het beste dat wat binnen zijn interessesfeer ligt. Hij lijkt me dus van de popmuziek en zij van de kunst. Maar wat het een of het ander met slim te maken heeft, ontgaat mij. Dit is slechts een spelletje machtsvertoon: wie heeft het beste geheugen? Zinloze exercitie. Van de BNN IQ testen op televisie herinner ik me dat louter kennis van feiten geen rol speelde. En die testen waren door de Mensa samengesteld!

 

Slim? Dat is toch verstandig of wijs? Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. Slim is toch de juiste keuze maken uit de voorhanden zijnde mogelijkheden ten bate van eigen of andermans welzijn? Dat heeft toch te maken met gezond verstand? En daarbij speelt het IQ toch amper een rol? We kennen toch allemaal heel intelligente mensen die evengoed domme dingen doen of zeggen? Terwijl een man of vrouw met een minimale opleiding een heel wijze ouder voor zijn/haar kinderen kan zijn?

 

Slim? Wat betekent dat als het gaat om kiezen wie mij mag vertegenwoordigen in de Tweede Kamer? Wat betekent stemmen nog als ik in de basis het hele kiesstelsel ondemocratisch vind? Dat betekent in ieder geval stemmen op een grote partij. Hoe moet ik kiezen als ik iemand ben van de grote lijnen en dus amper de ene linkse partij van de andere kan onderscheiden? Maakt het dan nog uit? De stem”wijzer” helpt niet echt. Als ik de kleine partijen mee laat tellen, kom ik uit bij de PVV of de Partij voor de Dieren. Wonderlijk! Als ik de kleintjes niet mee laat tellen, kom ik voorspelbaar uit bij een van de grote linkse partijen. Door de verkiezingsdebatten wordt mijn verwarring helaas alleen maar groter. 

 

Net als veel andere mensen (ja toch?) kies ik allereerst rechts of links en daarna ga ik af op de uitstraling van de lijsttrekker. Nee, geen voorkeur voor parelwitte tanden of een strak pak. Sympathiek zijn ze allebei, dus dat kan ook niet doorslaggevend zijn. Wat dan wel? Twee aspecten komen bovendrijven: ervaring en bereidheid tot samenwerken. Want er is al te veel polarisatie sinds Fortuyn en Wilders. Nu is de keus snel gemaakt: geef mij maar de oudere (en hopelijk wijzere) man met veel bestuurlijke ervaring in zijn achtergrond en de uitgesproken wens tot een linkse coalitie. Het is mooi meegenomen dat zijn partij al heel lang bezig is aan een gestage opmars dankzij een stug volgehouden vaste koers. Kijk aan, dat vind ik slim!


Joanne Verhulst

Boekrecensie

Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?

"Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?"

Janneke van Oorschot.

Verhalen van zeven slimme, heel verschillende brugklassers en hun mentor.

Aan het woord is...

Richelle de Deugd

Richelle de Deugd 

eigenaar Hobega

"Hoogbegaafden kunnen zich heel erg ‘niet begrepen’ en ‘niet gezien’ voelen (zoals ze werkelijk zijn) door mensen in hun dagelijkse omgeving."

Casus

Zoon van Martin

‘Toen ik voor het eerst bij jou kwam was het alsof ik van binnen een BMW motor had maar omdat ik niet op wilde vallen, verstopte ik mezelf in een Lada carrosserie.'