Recensie: Hoogbegaafde kinderen; Leonardo Onderwijs

 

Slechts 3500 van de 40.000 hoogbegaafde kinderen in Nederland genieten passend onderwijs. Hoogbegaafde kinderen denken anders en ontwikkelen zich anders en daarom is volgens de schrijver van dit boek een Leonardo-afdeling op iedere basisschool een must.

 

Sinds 2007 bestaat het Leonardo-onderwijs in Nederland. Het gaat hierbij niet om aparte scholen voor hoogbegaafde kinderen. Dit is een misverstand dat wijd verbreid lijkt te zijn. Kinderen van 4 – 17 jaar worden opgevangen in aparte klassen die verbonden zijn aan een bestaande basis- of voortgezet onderwijsschool. Zij krijgen hier les op hun eigen niveau, waarbij rekening wordt gehouden met hun speciale behoeftes. Bij bepaalde activiteiten zoals sportdagen of vieringen doen zij mee met de rest van de school. Zo groeien zij niet geïsoleerd op, een veelgehoord verwijt aan het adres van dit type onderwijs, maar krijgen zij voldoende mogelijkheden om zich te kunnen spiegelen aan ontwikkelingsgelijken.

 

Het is een hele klus om dit lijvige boek in zijn geheel door te nemen (518 blz.). Het boek kan dan ook het beste als naslagwerk worden gebruikt. Het heeft een heldere opbouw en leest gemakkelijk. Wel vraag ik mij af of er echt weer een hoofdstuk in moest over de verschillende definities van en modellen over hoogbegaafdheid, de geschiedenis van IQ-onderzoek en de kenmerken waaraan je een hoogbegaafd kind kunt herkennen. Deze onderwerpen zijn in talloze boeken beschreven en ik neem aan dat mensen die dit boek lezen over het algemeen al bekend zijn met het fenomeen hoogbegaafdheid. De schrijver had zich mijnsinziens beter kunnen focussen op het Leonardo-onderwijs zelf. Ook was het boek minder lijvig en daardoor beter behapbaar gebleven, als de schrijver de reacties van alle kinderen, ouders en leerkrachten van de verschillende panels slechts ter illustratie aan het woord zou laten komen. Nu werkt het soms wat vermoeiend om al deze reacties door te nemen. 

 

Een zeer interessant deel vond ik het gedeelte over anders denken van hoogbegaafde kinderen en de manier waarop in het Leonardo-onderwijs rekening wordt gehouden met deze manier van denken: deep-level thinking andlearning, top-down-thinking andlearning, lateral thinking, visual thinking andlearning (beelddenken) en caring thinking, het komt allemaal aan de orde. Ook het gedeelte waarin de schrijver zich richt op de opleiding van leerkrachten op de Pabo’s wat betreft hoogbegaafdheid vind ik interessant. Helaas wordt er op de meeste Pabo’s maar weinig aandacht besteed aan dit onderwerp. Kortom: een boek met interessante gedeeltes, maar ook veel herhaling van bekende stof. 

 

Ben Daeter. Hoogbegaafde kinderen. Leonardo-onderwijs. Recht van het kind – Uitdaging voor ons.Uitgeverij Aspekt,Soesterberg. ISBN 9789461531285. Prijs: 19,95 euro 

 

 


 

Door Willemien Schollaart-Vogel. Willemien is orthopedagoge en heeft haar eigen adviesbureau Dotado. Zij richt zich op ouders van (hoog-)begaafde kinderen en hun leerkrachten. Ze is gespecialiseerd in onderzoek van hoogbegaafdheid bij een kind.


 

Meer informatie

Boekrecensie

Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?

"Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?"

Janneke van Oorschot.

Verhalen van zeven slimme, heel verschillende brugklassers en hun mentor.

Aan het woord is...

Richelle de Deugd

Richelle de Deugd 

eigenaar Hobega

"Hoogbegaafden kunnen zich heel erg ‘niet begrepen’ en ‘niet gezien’ voelen (zoals ze werkelijk zijn) door mensen in hun dagelijkse omgeving."

Casus

Zoon van Martin

‘Toen ik voor het eerst bij jou kwam was het alsof ik van binnen een BMW motor had maar omdat ik niet op wilde vallen, verstopte ik mezelf in een Lada carrosserie.'