Verhalen: de familie Stuiter

De familie Stuiter


In een prachtig beukenbos woont de eekhoornfamilie Stuiter. Papa en mama Stuiter samen met Benjamin, Eva en Ezra.
Het is zomer, en erg warm. De blaadjes vallen door de droogte al vroeg dit jaar. Zachtjes dwarrelen ze naar beneden in het droge gras.
Nog drie weken vakantie en dan begint de school weer. Samen met de andere eekhoorntjes gaan Benjamin en Eva naar de klas van juf Vera de bosuil. Het is bij een hele grote eik, een eindje verderop. Nu zijn alle eekhoorntjes aan het spelen bij de open plek in het beukenbos.
De papa's en mama's zitten in de buurt, op de takken van de grote beukenbomen.
Er wordt druk gesprongen, geroetsjt, geklommen en geklauterd. Zonder er bij na te denken schieten de eekhoorntjes van boom naar boom.
"Toe maar" zegt mama Stuiter tegen Benjamin. "Ga maar lekker meedoen".
Met grote ogen volgt Benjamin de capriolen van de eekhoorntjes, maar blijft bij papa en mama in de buurt.
"Heb je geen zin, of vindt je het spannend?" vraagt mama. Aarzelend knikt Benjamin. "Ik heb een beetje buikpijn" zegt hij. "Maar ik ga het toch proberen"
Benjamin klimt naar boven, waar de rest van de eekhoorntjes een wedstrijdje doen wie het verst op de volgende tak kan springen. Eenmaal boven begint Benjamin te aarzelen.
"Wat als ik niet ver genoeg spring?"
"Wat als ik er naast spring?"
"Hoe hard moet ik afzetten met mijn pootjes om op de volgende tak te komen?"
De vragen buitelen door zijn hoofdje heen. Zoveel dat zijn hoofdje er vol van raakt. De andere eekhoorntjes gaan gewoon door met springen, roetsjen, klimmen en klauteren. Ze hebben geen oog voor de nadenkende Benjamin. Waarom zouden ze zoveel moeten nadenken? Ze begrijpen Benjamin niet.
Benjamin gaat terug naar papa en mama. "Was het toch niet zo leuk?" vraagt mama.
Met verdrietige ogen gaat Benjamin naast mama zitten. Hij haalt zijn schouders op.
"Ga je liever iets anders doen?" Benjamin knikt, "ik ga in papa's boeken kijken. Ik wil meer leren over het bos, en alle dieren die er wonen. Ook van de bossen hier ver vandaan!"
's Avonds als alle eekhoorntjes in hun holletjes kruipen, komt papa Stuiter nog even bij Benjamin zitten. "Heb je een leuke dag gehad Benjamin?" vraagt hij. "Een beetje leuk, maar veel ook niet leuk" antwoord Benjamin.
"Kun je me vertellen wat er niet leuk was?"
"De andere eekhoorntjes begrijpen mij niet altijd, alleen Amber, die begrijpt mij wel"
"En omdat ze me niet begrijpen , vind ik het niet altijd leuk om met ze te spelen of naar school te gaan. Waarom begrijpen ze mij niet papa?"
Papa Stuiter denkt even diep na. Dan antwoord hij: "Weet je Benjamin, alle eekhoorntjes zijn verschillend, de een is niet beter of slechter dan de andere, maar gewoon anders. Er zijn ook eekhoorntjes zoals jij en Eva, jullie denken anders dan de andere eekhoorntjes. Jullie denken meer, willen meer weten, zijn heel nieuwsgierig. Meer dan andere eekhoorntjes.
"Ok" zegt Benjamin. "Maar waarom zijn we dan anders? Waarom zijn er dan minder eekhoorntjes net zoals wij?"
"Dat weet ik niet precies Benjamin" zegt papa. "Kijk, vergelijk het maar met nootjes. De  meeste nootjes hier zijn beukennootjes, toch?"
Benjamin knikt. "Hoe komt dat denk je?"
"Er zijn hier bijna alleen maar beukenbomen" zegt Benjamin.
"Precies" antwoord papa Stuiter. "De meeste eekhoorntjes zijn net als beukennootjes, maar er staat ook een kastanjeboom, daar groeien kastanjes aan. Dat zijn ook noten, maar wel anders dan beukennootjes. En er zijn er veel minder van dan van beukennootjes. Zo is het ook met eekhoorntjes, jullie zijn allemaal eekhoorntjes, net als de beukennootjes en de kastanjes allemaal nootjes zijn. Maar jullie zijn wel verschillend. Van de eekhoorntjes die
anders denken zijn er minder van , net als er minder kastanjes zijn. Snap je het een beetje Benjamin?"
"Ja papa" antwoord Benjamin. "Weet je papa, dat er in Afrika hele andere dieren zijn dan hier?" Snel schakelt Benjamin naar een nieuw onderwerp. Enthousiast vertelt hij over alles wat hij vanmiddag in papa's boeken heeft gezien en gelezen. Hij praat zoveel en zo snel dat papa er bijna niet meer tussen komt. Na een poosje zegt papa: "Benjamin nu moet je lekker gaan slapen, het is al heel laat. Morgen gaan we weer een nieuwe dag tegemoet"
"Wat gaan we doen papa?" vraagt Benjamin. "We gaan samen naar de andere kant van het beukenbos, op expeditie" zegt papa Stuiter. "Joepie!!!" roept Benjamin enthousiast. "Nieuwe dingen ontdekken, dat vind ik supergaaf."
Voordat Benjamin nog meer kan vragen, geeft papa hem een dikke knuffel. "Slaap lekker lieve Benjamin, tot morgen"
"Slaap lekker papa, tot morgen, op expeditie!!" roept hij blij.

Boekrecensie

Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?

"Te slim voor de brugklas. Wat denk je zelf?"

Janneke van Oorschot.

Verhalen van zeven slimme, heel verschillende brugklassers en hun mentor.

Aan het woord is...

Richelle de Deugd

Richelle de Deugd 

eigenaar Hobega

"Hoogbegaafden kunnen zich heel erg ‘niet begrepen’ en ‘niet gezien’ voelen (zoals ze werkelijk zijn) door mensen in hun dagelijkse omgeving."

Casus

Zoon van Martin

‘Toen ik voor het eerst bij jou kwam was het alsof ik van binnen een BMW motor had maar omdat ik niet op wilde vallen, verstopte ik mezelf in een Lada carrosserie.'