Van brugpieper naar Eigenheimer - Douwe Wiersma
Zijn voeten missen af en toe het pedaal of glijden eraf door de druilerige drupregen. Het frame is nog iets te groot, gekocht op groei. Het opspattende fietspad lijkt al te smal met zijn wiebelende weg, maar desondanks rijdt hij soms gedrieën naast elkaar in die bekende stijl. Dapper trappend met een zwabberendzware schooltas achterop. Soms staand op de trappers, dan weer vermoeid vooroverleunend op het stuur. Lees verder >>
Eigengereid - Douwe Wiersma
Met een winterjas boodschappen doen in hartje zomer? Dat leek mij vreemd. En even later werd ik in het magazijn van de supermarkt uitgescholden door hem terwijl we op de politie wachten. Tijdens mijn HBO-opleiding begon ik als vakkenvuller voor 9 gulden per uur. Probeerde verschillende manieren om de schappen zo vlug en efficient mogelijk te laden. Met nog zo’n oude prijstang om de stickertjes op de produkten te knallen. Later mocht ik ook achter de kassa en rekende de boodschappen al af voordat ze op de lopende band kwamen. Leerde mezelf de cijfers blind in te toetsen. Lees verder >>
De eigen wijzende vinger - Douwe Wiersma
In de Sixtijnse Kapel in Rome geven op het plafond de reikende vingers van God en Adam inspiratie en bezinning. Toen zat het nog goed. Maar nu zitten we vooral naar elkaar te wijzen. Lees verder >>
De drie drempels - Douwe Wiersma
In deze snelle samenleving heb ik drie hinderlijke handicaps. Althans: het zijn niet mijn sociale handicaps, maar die van de ander. Die drempels voor me opwerpt. Want het roept fanatieke vooroordelen op als je vertelt dat je hoogbegaafd èn christen bent. En dan kun je wéér luisteren naar alle orthodoxe clichés van die onwetende ongelovigen. Lees verder >>
Levenseinde - Joanne Verhulst
Nou breekt mijn klomp. Voor zover ik weet, maar ik weet niet zoveel zeker, is het recht op zelfbeschikking een onvervreemdbaar menselijk recht. Het is een duidelijker omlijnd idee dan de menselijke waardigheid, die uiteraard subjectief beleefd wordt. Lees verder >>
Borrel - Joanne Verhulst
Geen enkele niet-hoogbegaafde zou zich in dit gezelschap wagen. Bij bier, wijn en borrelnootjes vliegt het gesprek alle kanten uit. Van de luchtcirculatie in stofzuigerslangen, via de sterrenhemel van die avond, langs de problemen die er zijn om goede ideeën op de werkvloer aanvaard te krijgen tot hoogsensitiviteit. En nog wat van die akkefietjes.
Ik luister, ik praat, ik voel me als een vis in het water en amuseer me kostelijk. Lees verder >>
Slim - Joanne Verhulst
Slim? Dat is toch verstandig of wijs? Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. Slim is toch de juiste keuze maken uit de voorhanden zijnde mogelijkheden ten bate van eigen of andermans welzijn? Dat heeft toch te maken met gezond verstand? En daarbij speelt het IQ toch amper een rol? Lees verder>>
Feest - Joanne Verhulst
Dus slenter ik, kauwend op een appel, op zoek naar avontuur, de trappen weer af. Waar is toch de stand van de Mensa? Of die van Choochem? Bij de gang met de schaakclubs tref ik een computeranimatie over de geschiedenis van het edele spel. Zeer boeiend. De maker ervan spreekt mij aan en er ontstaat een zeer informatief en op punten ook uiterst persoonlijk gesprek, dat mij zeer inspireert. Lees verder >>